ขลุ่ยดินเผาฮวงผิง

ขลุ่ยดินเผาของชาวเหมียว หรือที่รู้จักกันทั่วไปว่า "ขลุ่ยโคลน" เป็นหัตถกรรมพื้นบ้านที่ได้รับความนิยมในเขตปกครองตนเองชนชาติเหมียวและตงเจียงตงหนาน มณฑลกุ้ยโจว ได้รับการบรรจุในรายการมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของชาติชุดที่สองในปี 2008

พัฒนาโดยช่างฝีมือชาวเหมียวท้องถิ่นชื่อ อู่ กั๋วฉี (ชื่อในภาษาเหมียว "กุย โม่") ในช่วงทศวรรษ 1920 และ 1930 โดยพัฒนาจากตุ๊กตาดินเผาและเครื่องปั้นดินเผาแบบดั้งเดิม เดิมทีถูกสร้างขึ้นเป็นของเล่นดินเหนียวสำหรับเด็กที่เมื่อเป่าจะมีเสียงกรอบ ตอนนี้ได้พัฒนาเป็นสมบัติทางวัฒนธรรมที่ผสมผสานคุณค่าทางศิลปะ ของที่ระลึกสำหรับนักท่องเที่ยว และของขวัญทางวัฒนธรรม

ศิลปะแขนงนี้โดดเด่นในการจำลองสัตว์ ครอบคลุมตั้งแต่สัตว์ปีก สัตว์ป่า ผีเสื้อ แมลง กบ และปลา โดยมีรูปแบบที่แตกต่างกันมากกว่าสี่ร้อยรูปแบบ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นที่รู้จักในเรื่องของกลุ่มงานศิลปะที่มีธีม เช่น "สัตว์สิบสองนักษัตร" และ "การสู้วัวกระทิง" ลักษณะทางศิลปะของมันมีความโดดเด่น: ช่างฝีมือสามารถจับภาพการแสดงออกของสัตว์ได้อย่างชำนาญ โดยใช้การขยายและสไตล์ที่โดดเด่นเพื่อเน้นลักษณะเด่น ทำให้เกิดเอฟเฟกต์ที่เหมือนจริงซึ่งอยู่ "ในความละเอียดอ่อนระหว่างความคล้ายคลึงและความเป็นนามธรรม" กระบวนการผลิตประกอบด้วยหลายขั้นตอน ได้แก่ การปั้นด้วยมือ การเผาที่อุณหภูมิต่ำ และการลงสีหลายสีด้วยเคลือบแลคเกอร์ พาเลตต์สีมักประกอบด้วยพื้นสีดำทับด้วยสีแดง เหลือง และเขียวที่ตัดกัน ลวดลายได้รับแรงบันดาลใจจากการปักผ้าและเครื่องแต่งกายแบบดั้งเดิมของชาวเมียว ส่งผลให้เกิดรูปแบบที่ทั้งเรียบง่ายและโดดเด่น มีเอกลักษณ์ทางชาติพันธุ์ที่โดดเด่น